Bratki w Ciechocinku

           Ciechocinek to znane i cenione uzdrowisko. Tę miejscowość zna choćby ze słyszenia każdy, kto kiedykolwiek starał się o pobyt w sanatorium. Mało kto jednak wie, że na miejscu obecnego Ciechocinka już około VIII wieku istniało słowiańskie opole (czyli wspólnota rodowa) o nazwie Słońsk. Pierwszą parafię ustanowiono tu wkrótce po chrzcie Polski, jeszcze w X wieku. Książę Konrad I Mazowiecki utrzymywał tu warzelnię soli. Słońsk najprawdopodobniej został zniszczony w XIII wieku na skutek wielkiej powodzi. Na jego miejscu powstał Ciechocinek, o którym pierwsza wzmianka pochodzi z 1379 roku. Na przełomie XVI i XVII wieku przybyli do Ciechocinka holenderscy osadnicy i to dzięki nim miejscowość mogła się rozwinąć – osuszyli bagna i zagospodarowali okoliczne tereny.
   Park zdrojowy założono w Ciechocinku w latach 1875–1876. Duża część uzdrowiska pokryta jest zielenią parków, skwerów, kwietnikami i dywanami kwiatowych o niezwykłej urodzie. Właśnie takim kwietnym dywanem zachwyciła się podczas swego pobytu w Ciechocinku pani Renata Lęcznar. Chociaż przebywała w uzdrowisku na przełomie października i listopada, różnokolorowe bratki kwitły jak w maju.

          Pani Renata często przechadzała się po okolicy, w której zaaranżowany był gęsty kwietnik i nie mogła wyjść z podziwu nad jego urodą. Być może taki niesamowity rozkwit bratków w okresie jesiennym związany jest ze specyficznym mikroklimatem tamtego miejsca. W Ciechocinku i w okolicach nie ma przemysłu, a więc też i zanieczyszczeń, a specjalnie utworzony obszar chroniony obejmujący Nizinę Ciechocińską sprzyja niezwykłemu rozwojowi flory. Z pewnością także odpowiednie zabiegi ogrodnicze mają tu znaczenie. Kwietniki i dywany kwiatowe cieszące oczy kuracjuszy są chlubą ogrodników dbających o rośliny w Ciechocinku.
          Popularność uzdrowiska bierze się przede wszystkim z właściwości leczniczych wód chlorkowo-sodowych, bromkowych, jodkowych, żelazistych i borowych, które pochodzą z licznych na tym terenie źródeł solankowych. Leczy się tutaj choroby narządów ruchu, reumatyczne, ortopedyczno-urazowe, kobiece, układu oddechowego, nerwowego i krążenia. Stosuje się wiele zabiegów, między innymi kąpiele solankowe, jodobromowe, siarkowe, zawijania borowinowe, balneoterapie, czyli fizykoterapię, inhalację, irygację, klimatoterapię, kurację pitną oraz gimnastykę i masaże.
Regeneracji organizmu i poprawie zdrowia sprzyjają także spacery w niezwykle sprzyjającym mikroklimacie. Parki, skwery, stawy i oczka wodne stanowią miłą scenerię dla pieszych wypraw. Pani Renata wspomina parę czarnych łabędzi, którą obserwowała podczas spacerów – były dla niej przyjemnym urozmaiceniem pobytu w uzdrowisku.